कबिता - भाग्गेमा यस्तै रहेछ

सपनाहरु धेरै ठुलो थियो सन्तानको प्रगती हेर्ने
सपना सपनामानै रही गयो प्रगती के हेर्ने ।

भएको सन्तान बगाइ लाग्यो कोशीको बादि अैइ
आफनो आँखा अगाडि सारा कुर नस्ट भयो गैइ ।

शहारा दिने कोही भएन जीवनमा गयो एकलो बनाइ
कसरी चित्त बुझाउ जीवन कसरी बिताउ कहाँ गैइ ।

सबैबाट तिरस्कार भएर बस्नु भन्दा भगवानको गरे खोजी
आफ्नो भाग्गेमा यस्तै रहेछ भनी बस्न थाले भगवानलाई रोजी ।

भगवानको भरोसा गरी पर्खि बसे सन्तान फर्की आउछ भनी
कहिले कही जस्कौछ सपनामा अैइ बोलौछ आमा भनी ।

बेसाहारा भई हिंडे भगवानको भरोसामा जीवन बितौछु भनी
सोचन थाले बाँकी जीवन भगवानको सेवामा बितौछु भनी ।। ।।

बिजय कुमार श्रेष्ठ ,धदिङ ,हाल ईराक